چشم من و انجير
دیوونه کیه؟
عاقل کیه؟
جونور کامل کیه؟
واسطه نیار به عزتت خمارم
حوصله هیچ کسی رو ندارم
کفر نمی گم سوال دارم
یک تریلی محال دارم
تازه داره حالیم می شه چیکارم
می چرخم و می چرخونم سیّارم
تازه دیدم حرف حسابت منم
طلای نابت منم
تازه دیدم که دل دارم بستمش!
«راه» دیدم نرفته بود «رفتمش»
«جوانه» نشکفته را «رستمش»
«ویروس» که بود حالیش نبود «هستمش»
جواب زنده بودنم مرگ نبود! جون شما بود؟
مردن من مردن یک برگ نبود! تورو به خدا بود
اون همه افسانه رو افسون ولش!!
این دل پرخون ولش!
دلهره گم کردن «گدار» مارون ولش!
تماشای پرنده ها بالای «کارون» ولش؟
خیابونا، سوت زدنا، شپ شپ بارون ولش
دیوونه کیه؟
عاقل کیه؟
جونور کامل کیه
گفتی بیا زندگی خیلی زیباست! دویدم!!
چشم فرستادی برام
تا ببینم
که دیدم
پرسیدم این آتش بازی تو آسمون معناش چیه؟
کنار این جوی روون نعناش چیه؟
این همه راز
این همه رمز
این همه سر و اسرار معماست؟
آوردی حیرونم کنی که چی بشه؟ نه والله!
مات و پریشونم کنی که چی بشه؟ نه بالله!
پریشونت نبودم؟!
من
حیرونت نبودم؟!
تازه داشتم می فهمیدم که فهم من چقدر کمه!
«اتم» تو دنیای خودش حریف صد تا رستمه!
گفتی ببند چشماتو وقت رفتنه!
انجیر می خواد دنیا بیاد آهن و فسفرش کمه!
«اتم» تو دنیای خودش حریف صد تا رستمه!
گفتی ببند چشماتو وقت رفتنه!
انجیر می خواد دنیا بیاد آهن و فسفرش کمه!
چشمای من آهن انجیر شدن!
حلقه ای از حلقه زنجیر شدن!
عمو زنجیر باف زنجیر تو بنازم
چشم من و انجیر تو بنازم!
دیوونه کیه
عاقل کیه
جونور کامل کیه؟
اثری از زنده یاد حسین پناهی(1335-1383)،
از دفتر شعر سلام، خداحافظ؛ نشر دارینوش