بارسين

گاهی به مرگ می اندیشم .

مرگ ؟ یا تولدی که جاذبه دستانم را به سوی یک نوازش گرم خواهد برد؟

گاهی به هر تولدی مشکوکم

تولد هدیه زندگیست ؟

یا تعلیق جاودانه مان؟

راستی !

من دوباره در کاکل یک ذرت سبز میشوم ؟

یا دوره گردی که داد میزند نمک !

مرا می گرداند درون شهر؟

نمک برای سفره هایی که نان و نمک می خورند و نمکدان میشکنند؟

یا شاید نه !

می دانی دلم میخواهد

کالبد م  در این بقای متناوب

این کالبد انسانی نباشد ؟

شاید خنده دار باشد ،اما من

دوست دارم از جنس آیینه هایی باشم

که نمایش انسانیت را آنگونه که هست

در خود جا دهد .

نه آنگونه که امروز ماییم .

آزاده@ 6:14 AM | لينک | نظر (1) | ترک‌بک (0)

دیروز باز ساعتهامان با هم طی شد . مثل خیلی وقتهای دور و نزدیک

خنده هامان ،

وقتی با تو ام انگار چیز پنهانی در دلم نیست

وقتی با همیم من در دوران نوجوانیم سیر میکنم

یاد اون روزها که هر بهانه ای ما را به کنار هم می کشاند

انگار وقتی تو  هستی جوان میشوم

باز مثل آن روزها که در من هیجان می آفریدی

روزهایی که با مریمها بودیم یادت می آید

زیارت شاه عبدالعظیم. پارک ،سینما ،بازار تجریش ،نقاشی،بهبهانی

دانش افشان ،می خواهم زنده بمانم ؟.!تاتر شهر ،سید خندان ،حلیم صبحهای زمستون تو پیچ شمران ، کاشان ،چهارصدو خورده ای

کوه ،شیر پلا ،سنگ سیاه،اثر ، دفتر راد خشت ,جاده چالوس و بچه شیر ،سعادت آباد ،استخر ،رقص،کافی شاپ ...

تا کجا ؟دلم می خواد تااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا   همیشه باشی . دلم میخواد حتی بعد نبودنم . اون خونه کوچیکه که من توش تنهام و اون لباس سفید رو میپوشم اونجام تو واسه خونه نوییم گل و شمع بیاری .

آزاده@ 7:12 AM | لينک | نظر (3) | ترک‌بک (0)

به دور و اطرافت که خوب نگاه می کنی

می بینی که جماعت کثیری

از آدمهای اطرافت نقش بازی می کنند

گاهی عده ای خودشان سرگرم نقش خودشانند

اما گاهی بعضی از این آدمها

برای تو نقش بازی می کنند

بی آنکه تو حتی تماشاچی خوبی برای بازیشان باشی

شاید زمانی بود که بازی برای تو هم مفهوم داشت

اما حالا هنوز بازی ها ادامه دارد بی آنکه تو

کوچکترین توجهی به صحنه  داشته باشی

فقط خنده و گریه دیگر تماشاچیان است

که تو را ثانیه ای درگیر نمایش میکند

و باز همه چیز را فراموش می کنی

آسوده و آرام

آزاده@ 10:34 AM | لينک | نظر (1) | ترک‌بک (0)

حرکت عقربه های فلزی

در صفحه ماشینی ساعت

و یا تناوب آونگ

هیچ یک دیر و زود زمان من نیست

من زمان را آنگونه که میخواهم

به بند میکشم

بی آنکه کسری از ثانیه را ببازم

دیگر فرصت باختن ندارم

من طلسم دقیقه های بی مصرف را می شکنم

و عبوری تازه از میان این روزهای مانده

به سوی آنچه میخواهم

به سوی ...

من دیگر باره زاده شدم .

آزاده@ 5:03 AM | لينک | نظر (1) | ترک‌بک (0)

در من شوری می آفریند

شوقی کودکانه

دیوانه بازیش را هم دوست دارم

مهربانی پنهانی که ترسی به دنبالش

منع می داردش از بروز همیشه عاطفه

سختی نگاهایش و اضطراب ناگهانی همراه با ...

گاهی محبت در پشت غرورش پنهان می کند

با احتمال اینکه ...

ساعتهای طولانی فکر می کنم به تمام رفتارش

موشکافانه و عمیق

گاهی نگاههای ثابتش

من را به آنچه

مخفی کرده است در خود نزدیک می کند

خودش را نمی شناسد ؟

یا شاید در پس پردهای پنهان کرده

با علم به دانستن.

موجود پیچده ایست

و من عاشق این تو در تویش هستم

او نیز ناخواسته به بازی من تن میدهد

بازی سخت شناخت

او هم همبازی خوبیست

آزاده@ 5:10 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

سفیی کاغذ سنگینی قلم را بر دوش می کشد.

با سیاهی قلم کلنجار می رود

تا نقشی بندد بر روی خود

در نقاطی مشترک از کاغذ و قلم

طرحی سیاه

از یک کوزه

یک کوزه خالی با سایه ای کبود

این سایه کبود سرد

یعنی که نور هست

کوزه بی آب اما

خالی نیست

لبریز از هیچ

هیچ

هیچ

آزاده@ 5:51 AM | لينک | نظر (1) | ترک‌بک (0)

همیشه یک چیز را از یاد می بری

نه همیشه یک چیز از یاد می رود

وقتی در اوجی یادت می رود که روزی پایین بودی

دستگیری یادت می رود

وقتی سالمی یادت نیست که دیروز سردرد داشتی

وقتی عصبانی هستی یادت میرود که منطقی باشی

وقتی ...

همیشه یادت می رود

دروغ نگو

این خاصیت ماست همه ما

روراست باش.

آزاده@ 6:53 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

زنی که شکمش از کودکی که حمل میکرد شش ماهه می نمود با کودکی 2 ساله که به شیرینی کلام و تلخی گفتار سخن میگفت .راننده پیکانی بود که مرا دیشب به خانه برد . کودک 5 ساله اش از تهران گردی 10 ساعته روی صندلی جلو خوابش برده بود و کنار ش کاسه پول خوردهایی که نمایش امرار معاش بود .حزن نگاه زن و دل درد کودک 2 ساله در بغل اندوهم را افزون ساخت . و اعتراض رانندهای دیگر مبنی بر نشاندن کودک پشت رل قلبم را به آتش کشید .عجب صبری خدا دارد .

آزاده@ 8:28 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

اینجا یه ویترین از احساسات لحظه به لحظه ساختیم .همه اهل این آبادی و دعوت میکنیم که بیایند تماشا . هر روزم به تعداد غرفه دارا اضافه  میشه . اونوقت به جای اینکه وقتی درون آدما رو می بینی یه فایده ای واست داشته باشه و یه فکری بهت بده که اوضاع بهتر بشه .روز به روز بدتر میشه . یه جورایی چشم برزخیه .قبول دارین؟چون دیگه کمتر کسی پیدا میشه که خودشو از خودش همیشه قایم کنه .نمیدونم من که یه جورایی سبک میشم .تو چی ؟با توام که الان امدی پشت ویترین من تماشا .تو چی ؟

آزاده@ 11:44 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

من غرقم این روزها

در حضور کسی که میان من و عاطفه ام رنگ می بازد

میان داشته ها و نداشته هایم

میان بودن و نبودن

میان سرگشته گی هایم

و میان آنچه پنهانش می کنم از خود

میان بالا و پایین های روحم

میان هیجان و سکوتم

و من ...

شیفته این آشفتگیهای شیرینم در این روزها

موج می زند در من

لایه به لایه

عشق به عشق

مهر به مهر

صبر به صبر

آنچه می خواهم .

آزاده@ 7:21 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

از آن سوی سکوتی که آمده ام از آن

چیزی آورده ام برای منتظران

از آن سوی صبحهایی که خورشید آرام

میتابد بر روی گونه هامان

پیامی را که آوردم

از ترس اینکه مبادا

کوران گزندی بر آن وارد آورد

پنهان کرده ام در کوله بارم

همیشه این کوچه ها پر از وهم است

وهم از همقطاران دیروز و همسایگان فردا

و اما پیام :

وقتی فرشته ای بر دوش داری

هیچ وقت خواب نمی مانی

آزاده@ 5:54 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

گلهای کنار تخت

نور کمرنگ

صدای آواز قدیمی

شمعهای روی میز

همه و همه

آرامشی را خلق می کند برایم

آرامشی از جنس نور

و من گمانم نبود به این زودیها

از اون دنیایه سرد و سنگینی

که ساخته بودم رهایی یابم .

بی گمان از این بازیها

زیاد خواهم داشت

راهش را آموختم

تجربه ای که به من بال داد

حالا فقط کافیست که اراده کنم

تا پر بزنم

همین!

آزاده@ 5:32 AM | لينک | نظر (1) | ترک‌بک (0)

این روزا حالم خیلی خوبه ، کلاس رقص سنتی و سماع هم به ایرانی و کلاسیک اضافه شده .از فردا تنبک و که دو سالی از خرید سازش میگذره و فرصت نبوده شروع میکنم .همین ها کافی برای اینکه حالم خوب باشه . وقتی روحیاتم ارضا میشه مهربون تر میشم و مسعودم بیشتر به آرامش میرسه . بعد از اون بحران شدید روحی که از هر چیز و هر کسی بدم می آمد ،حالا دوباره دنیا رو از دریچه عشق میبینم .عین قدیما . نسیمه هم این روزا خیلی آرومتره و از زندگیش راضیه  یکی دیگه از دلایل خوب بودنمه . راستی دوست جدیدم که شروع این تحول بود ."آورا" اونم این روزا هم از ته دل آرومم میکنه هم یه جورایی هیجان جوانی و که یادم رفته بود بهم یادآوری میکنه .باهاش هم بازی میشم تو دنیایی که کمتر کسی و راه میده . خدایا شکرت - شکرت-شکرت.

آزاده@ 7:15 AM | لينک | نظر (3) | ترک‌بک (0)

تمام که شدم

به عقب که نگاه کردم

دیدم تمام طول راه را به تباهی نشسته بودم

تمام راهی که به این سرعت طی کردم

بیگاهان خود را به پیچ جاده ای سپردم

منتهی به درهای ژرف

اما چه خوب

که بیدار شدم

به جستجوی راهی برای نجات

من یافتم ؟

نه او نشانم داد

اویی که اراده من در ید قدرت اوست

تندیس باران خورده ای شدم

یک شب به خودم که امدم دیدم

هنوز فرصت هست

هنوز میتوانم منی باشم که می خواهم

سالهایی را تباه کردم

قریب پنج سال

اما امروز

با تمام قدرتم

 آن طور زندگی خواهم کرد که می خواهم

امروز تمام رویاهایم بر آورده شده

روند  زندگی  کاملاً بر وفق مراد

آزاده@ 10:30 AM | لينک | نظر (2) | ترک‌بک (0)

یک شاخه سرخ و صد گل نصرانی!

مارا ز سر بریده می ترسانی؟

گر ما ز سر بریده می ترسیدیم

در مجلس عاشقان نمی رقصیدیم

آزاده@ 6:59 AM | لينک | نظر (0) | ترک‌بک (0)

سماع ،سماع ،سماع

عجب حسی بهم داد

عجب ورقم زد

چه گشتی داشتم در خودم

چه شوری

پرواز کردم انگار

فاصله گرفتم از زمینی بودن

شبی که ماه بالای سر آبادی بود

آزاده@ 4:56 AM | لينک | نظر (1) | ترک‌بک (0)