از ملکوت
از آن سوی سکوتی که آمده ام از آن
چیزی آورده ام برای منتظران
از آن سوی صبحهایی که خورشید آرام
میتابد بر روی گونه هامان
پیامی را که آوردم
از ترس اینکه مبادا
کوران گزندی بر آن وارد آورد
پنهان کرده ام در کوله بارم
همیشه این کوچه ها پر از وهم است
وهم از همقطاران دیروز و همسایگان فردا
و اما پیام :
وقتی فرشته ای بر دوش داری
هیچ وقت خواب نمی مانی
نظرها
از اينكه ما رو جزء كوران نمي دونستي و پيام رو برامون گفتي ، سپاس.
يادت باشه كه همقطاران ديروز ترسناك نيستند بلكه اين همسايگان فردا هستند كه بايد دچار وحشت بشن . چون بشر هميشه از ناشناخته ها ترسيده.و قصه هاي وحشت رو از روي ناشناخته ها نوشته.
Posted by: اشي | November 11, 2006 10:59 AM
اگر فرشته ای کنارت باشد چی؟:)
Posted by: نسیمه | November 11, 2006 11:08 AM