دوشنبه
دوشنبه روز خودمان است
می نشینیم کنار باران کلمه
می نشینیم کنار سکوت بلند بلند هم
دوشنبه روز خودمان است
روز رقص آرزوهامان
تو که از جنس مهربانی هستی
از جنس تیر و تابستان
بیا بنشین کنار بال پروانه
کنار سهمی از دلتنگی من
دوشنبه روز خودمان است
کوچه های پر رنگ پر از چای و قهوه
و دستهای پر مهر تو
و لبخند روز دوشنبه ات که آسمانی تر است
دوشنبه روز خودمان است
و من و تو اهل همین دوشنبه ایم
اهل پروانه
اهل ستاره
گاهی در روزهای هفته گم می شویم
اما
دوشنبه روز خودمان است
تو را به جان سیب
به جان چکاوک
به جان هر چه بادا باد این روزها
بیا کنار همین دوشنبه خوش
عهدی ببندیم
که هیچ کلمه ای بین ما دیوار نشود

