دوشنبه
دوشنبه روز خودمان است
می نشینیم کنار باران کلمه
می نشینیم کنار سکوت بلند بلند هم
دوشنبه روز خودمان است
روز رقص آرزوهامان
تو که از جنس مهربانی هستی
از جنس تیر و تابستان
بیا بنشین کنار بال پروانه
کنار سهمی از دلتنگی من
دوشنبه روز خودمان است
کوچه های پر رنگ پر از چای و قهوه
و دستهای پر مهر تو
و لبخند روز دوشنبه ات که آسمانی تر است
دوشنبه روز خودمان است
و من و تو اهل همین دوشنبه ایم
اهل پروانه
اهل ستاره
گاهی در روزهای هفته گم می شویم
اما
دوشنبه روز خودمان است
تو را به جان سیب
به جان چکاوک
به جان هر چه بادا باد این روزها
بیا کنار همین دوشنبه خوش
عهدی ببندیم
که هیچ کلمه ای بین ما دیوار نشود
نظرها
در کنارت که هستم آرامم .بغض دیشبم را که دیدی!! مگر نمیدانی 2 شنبه هایمان بهانه ای است برای ....ما روزهای هفته را برای باهم بودن سالهاست که دوره کرده ایم.
Posted by: نسیمه | December 30, 2006 11:14 AM
وقتی مینویسی دیگر تمام است تو فقط بنویس .
Posted by: نسیمه | December 30, 2006 11:16 AM
من که نفهمیدم چرا دوشنبه را در پست روز شنبه آوردی!!!! شاید شنبه ها تو را به یاد دوشنبه می اندازد شاید هم منتظر دوشنبه هستی (-; در هر حال قشنگه
----------------------------------------------------
برای آرامش دل یه عزیز *
برای اینکه منتظر دوشنبه هام
برای اینکه تازگی ها ...
Posted by: شاید یک دوست | December 31, 2006 8:41 AM
به نظرت من که از جنس آذرم میتونم بشینم کنار بال پروانه ؟؟!!!ا
Posted by: شاید یک دوست | December 31, 2006 8:46 AM
فدای خوبیهای تو.
Posted by: نسیمه | December 31, 2006 11:01 AM
همه روزها برات مثل دوشنبه باشه . شاد باشي.
Posted by: اشي | January 1, 2007 7:58 AM
هر روزتان دوشنبه، دوشنبه تان پر از شادی و محبت و مهربانی باد
Posted by: شاید یک دوست | January 1, 2007 9:43 AM
بابا جون 2 شنبه مال خودمونه بقیه چی میگن؟!!
Posted by: نسیمه | January 2, 2007 10:28 AM