« March 2007 | صفحهی اصلی | May 2007 »
این روزها اینقدر خوبم که گمان نکنم آرزوی داشته باشم اما
در کودکی
دلم می خواست یه اسب داشته باشم یه اسب سفید
در نوجوانی
دلم می خواست شوفر کامیون بشم و تو جاده های کویری برونم و آهنگ کویر ابی و هزار بار گوش بدم
در جوانی
دلم می خواد هر وضعیتی که دارم ازش راضی باشم. همین
دعوت می کنم از گاهی هر ز گاهی خطی ،شام آخر ،عشق یعنی..،ساغر،روزنوشته های من و رستگاری در 8:20
روز جهانی رقص مبارک
این بلاگ را بخوانید
امروز هفت روزی ایست
که رنگی نو به مداد رنگیهایم اضافه شد ه
رنگی از جنس معصومیت
از جنس تولد
رنگ نیلی مداد رنگیهام امروز هفت روزه است
و من عاشق همه رنگهای مدادهایم
شکر که همه چیز رو به راه است
خوش آمدی مانی عزیز
به دنیای رنگها خوش آمدی
روزهایت رنگین
دیروز در هوای عاشقانه تهران
روزم با حضور دو نسیم کامل شد
اولی نسیمی که سالهاست حضورش قوت قلب من است
رفیق روزهای غم و شادی
خواهر همیشه بودنها
مهربان دوست داشتنی که غم را در چشمانش هیچ نمی فهمم
من همیشه به شادیهای پر رنگش عادت دارم
و دیگری نسیمی از جنس خرداد که این روزها دردانه دلم شده است
نسیمی از جنس نسیم
نسیمی که کودکی بزرگ فکر است
مهربانی پنهانش غرق غرورم می کند
و حضورش گرمم می کند
خدایا سپاس
سپاس به خاطر داشته های ارزشمندی
که هیچ قیمتی بر آن نیست
و خوب می دانم که مرا لایق می دانی
چون من هنوز عشق می ورزم و این یعنی
که تو مرا دوست داری
ساعت 2:30 دقیقه بعد از ظهره
بارون می آد
هوا مثل گرگ و میش غروبه
صدای رعد و برق هم مثل همیشه من و می ترسونه
بارون شدید شد
شیشه پشت سرم خیس خیس
تو دلم یه جورایی
باورتون می شه یهو آفتاب شد
دل منم یهو این رو و این رو شد
آرومم ؟
عاشقم؟
نمی دونم حس عجیبی دارم
دلم می خواد 3 روز تعطیل باشم و کنار دریا
رو ماسه ها غلت بخورم
آفتاب رو تنم باشه
نوشیدنی خنک همچین که دندو نام یخ کنه
وای ی ی ی ی
باز باران باران
شیشه پنجره را باران شست
از دل من اما ...
هوای بارانی همه را عاشق می کند؟
یا من عاشقم؟
هستم برای تو که بهترینی
هستی برای من که نیاز حضورت در روحم جاریست
هستیم برای با هم بودن
آرزوهامان را با هم رنگ می کنیم
به آنانکه آرزوهاشان بی رنگ است
هدیه می دهیم
نسیمانه هامان را نثار هم می کنیم
که خوشیمان افزون شود
چه خوب که هستی
و چه خوب که اینگونه هستی
از همیشه مهربان تر
از همیشه یکرنگ تر
از همیشه ...
سرود سبز این روزهامان
ستایش سیبهایی ایست
که در درخت چند ساله زندگیمان نشسته
سرودی سبز سبز سبز
وقتی هست از تمام قابهای روی دیوار رویش سبز زندگی جاریست
وقتی هست ایمانی که در قلبم آشیانه کرده سرک می کشد
ولی نمی دانم چرا
هنوز نمی داند ...
که حرف اول را حضور سبزش می زند
وقتی همه به یک چیز فکر می کنن درست مثل اینه که کسی فکری نمی کنه
"کریشنا مورتی"
الان ما همه همین جوریم نه؟
دیروز روز مداد رنگیها بود
انگار رنگ می گیرم میان همه رنگها
با نسیم ارغوانی احساساتم پر می کشد
با سوری سفید رنگ ، پاک می شوم
با نسیمه زرد شاد ،پر شورم
با اشی نارنجی کودک درونم پیداست
و شادی فضا اوج می دهدم به خوشی ها
به تولد این روزها
فقط میان رنگها جای آبی مداد رنگی خالی بود
آبی فیروزه ای
که آنهم به لذت انتظار رنگ نو می ارزد
دوستان همه روزهاتان مدادرنگی باد
مرحبا به من که مغرورم و گران
مرحبا به من که صدایم آنقدر رساست که همه بشنوند
مرحبا به من که آسمان را با اینکه سیاه ولی یکرنگ می بینم
مرحبا به من که موسیقی تشنه ام می کند
مرحبا به من که با سکوت می رقصم
مرحبا به من که دیوانه ام و بی خیال
مرحبا به من که دیوانه تر ها را می پرستم
مرحبا به من که انگار قدر عمر زمین خوابم برده بود
مرحبا به من که میان مرز و محدوده نمی گنجم
مرحبا به من که اعتراضم سکوت است
مرحبا به من که دوست و دشمن نمی شناسم
مرحبا به من که زمین ارثیه پدرم است
مرحبا به من که داشته هایم از نداشته هایم بیشتر است
و مرحبا به من که هنوز فرصت گفتن دارم...
وقتی کاری برای کسی انجام میدی، از خودت می پرسی: ارزشش رو داره؟
می خوام در جواب به خودت بگی: ارزشش رو دارم!
حالا دیگه کسی به تو مدیون نیست.
من اینجام !
آهای اهل حوالی هر چه بادا باد
اینجام !
پشت این جعبه ای که روبروی شماست
اینجام !
برایتان نمایشگاهی به پا کردم
از خودم
فکرم
احساسم
و هر آنچه در من است
بی احتمال آنکه گمان کنم
چماقشان کنید بر سرم
من فاش کردم همه خودم را
همه آنچه که دارم
آنچه که می خواهم داشته باشم
و آنچه روزگاری داشتم
هیچ ناراحتم نمی کند
اینکه شما مرا به قضاوت بنشینید
هیچ آزارم نمی دهد اگر اشتباه بفهمیدم
و هیچ مرا نمی رنجاند اگر به اعتراضم بنشینید م
من منم
به همین واضحی
همین.
نگاه که می کنی
چهار میخ نگاهت
به بند می کشد
افکار م را از هر سویی
بی پرده بگویم
هم آن تبسم معصوم
هم آن نگاه عمیق
مجال سکوتم نمی دهد